Idea Poems  

Posted by MANORHARY

Sunday, October 11, 2009



ေမာ္ေတာ္ကား
င့ါမွာ ကားတစ္စီးရွိတယ္
ၾကြပါ၊ တက္ပါ
၁ ေယာက္၊ ၃ေယာက္၊ ၁၀ေယာက္
ဘယ္ႏွေယာက္ ေယာက္ တက္,တက္
ဆန္႕တဲ့ေမာ္ေတာ္ကား

အခု
င့ါကားေပၚမွာ တင္လာတာက
ညေတြအျပည့္ အာကာသ။
သုခမိန္လိႈင္





ကာလနဂါး
အေရးတႀကီး ႏုိးထစရာ မလုိဘူးဆုိရင္
ငါ ဆက္ၿပီး အိပ္ေနခ်င္လို႕ပါ . . . . ။

“ဘ၀”ဆုိတာနဲ႔ ဘာလို႕ “ရွင္သန္ျခင္း” . . . လို႕
အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိရတာလဲ?!
ငါကေတာ့ အိပ္ေနရတာကိုပဲ . . . . ႀကိဳက္တယ္၊
ရုပ္ရွင္ထဲက ဇာတ္လိုက္ေလာက္္ေတာ့
ငါလည္း ေတာက္ေလ်ာက္ႀကီး မေကာင္းႏိုင္ဘူးေပါ့ . . . .
သံပတ္ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့နဲ႔ပဲ ေနတတ္တယ္။

ေလ့က်င့္ခန္း မွန္မွန္လုပ္မွ
ပထမရမယ္္ဆုိရင္
ငါ ရွင္ဘုရင္ေတာင္ မျဖစ္ခ်င္ဘူး၊
ေက်းဇူးျပဳၿပီး ငါ့ကို
“အရူး” လို႕ ေခၚပါ။

မျမင္ခ်င္တာေတြ အားလုံးအတြက္
မ်က္စိိေသးေသးေလး ႏွစ္လုံးကို ပိတ္ထားလိုက္ရုံပါပဲ
ေဟာ . . ငါ ဘယ္ေလာက္ လိမၼာတဲ့ေကာင္လဲကြယ္ . . . .၊
ေဟာဒီ အရူးမွာ
ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားပါတယ္။

ငါ့ဆီ ဂုဏ္ျပဳဖိတ္စာ ပို႕ဖုိ႕မလို
ငါ့လိပ္စာကို ငါမသိ
ငါ့အုတ္ဂူမွာလည္း ဘာကမၺည္းမွ ထုိးေပးဖုိ႕
အေၾကာင္းမရွိေပဘူး။
အုိ . . . မိတ္ေဆြတို႕
ႏုိင္ငံႀကီးသားအေပါင္းတုိ႕ . . . .
ေသြးနဲ႔ကိုယ္ သားနဲ႔ကိုယ္
မွားယြင္းၾက၊
ပက္လက္ေမ်ာဖို႕အတြက္
တံေတြးခြက္ႀကီး လိုက္ရွာၾက၊

ငါကေတာ့ . . .
ေစာင္ထူထူကို ေခါင္းၿမီးၿခံဳ
ကိုယ့္ကိုယ္ခ်င့္ . . . ကိုယ္
စိတ္လုံလုံနဲ႔ အိပ္တယ္။

ႏုိင္ငံေက်ာ္ေတြအားလုံးကို . . . သနားတယ္၊
မင္းတုိ႕ ငါ့ေလာက္
ဘယ္သူမွ အိပ္ေရးမ၀ခဲ့ၾကပါဘူး။
မင္းခိုက္စိုးစန္




အိမ္ေျပး-၂

ရပ္ကြက္လူေျခတိတ္ခ်ိန္နဲ႔ အေမ့သားရဲ႕အိမ္ျပန္အိပ္ခ်ိန္
မိုးတိုးမတ္တပ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ဟာ ေနာက္မွာက်န္ခဲ့ၿပီ
အေမ့ရဲ႕စိတ္ကူးယဥ္ျခံေလးထဲမွာ စံပယ္ေတြေဖြးေနၿပီလား။
မို္က္မဲျခင္းကိုေျခလက္မေဆးရေသးဘူး
မိုးတိုးမတ္တပ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ဟာ ေနာက္မွာက်န္ခဲ့ၿပီ
အေမ့ရဲ႕စိတ္ကူးယဥ္ျခံေလးထဲမွာ စံပယ္ေတြေဖြးေနၿပီလား။
ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာမွာ
ကိုယ္စြမ္းဥာဏ္စြမ္းရွိသမွ်မွာ
မိုးတိုးမတ္တပ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ဟာေနာက္မွာက်န္ခဲ့ၿပီ
အေမ့ရဲ႕စိတ္ကူးယဥ္ျခံေလးထဲမွာ စံပယ္ေတြေဖြးေနၿပီလား။
အလိုႀကီးႀကီးအရနည္းနည္းနဲ႔
မိသားစုအလိုဆႏၵေတြရဲ႕အေ၀းဆံုးမွာပဲ တခ်ိန္လံုးေရာက္ေနခဲ့
မိုးတိုးမတ္တပ္ဆယ္ရွစ္ႏွစ္ဟာ ေနာက္မွာက်န္ခဲ့ၿပီ
အေမ့ရဲ႕စိတ္ကူးယဥ္ျခံေလးထဲမွာ စံပယ္ေတြေဖြးေနၿပီလား။
အေမ့ကိ္ုေမ့တယ္
ညီမေလးႏွစ္ေယာက္ကိုေမ့တယ္
မိုးတိုးမတ္တပ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ဟာေနာက္မွာက်န္ခဲ့ၿပီ
အေမ့ရဲ႕စိတ္ကူးယဥ္ျခံေလးထဲမွာ စံပယ္ေတြေဖြးေနၿပီလား။
မေျပာမၿပီး မတီးမျမည္ဘူး
ငါေျပာၿပီးတီးၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း
ငါေျပာတီးႀကီး ျဖစ္တာပဲအဖတ္တင္
မိုးတိုးမတ္တပ္ ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ဟာ ေနာက္မွာက်န္ခဲ့ၿပီ
အေမ့ရဲ႕စိတ္ကူးယဥ္ျခံေလးထဲမွာ စံယ္ေတြေဖြးေနၿပီလား။
ခ်ီးမြမ္းခန္းေတြက ေက်ာသားရင္သားခြဲၾက
ခလုတ္ထိမွအမိတ
မိုးတိုးမတ္တပ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ဟာေနာက္မွာ က်န္ခဲ့ၿပီ
အေမ့ရဲ႕စိတ္ကူးယဥ္ျခံေလးထဲမွာ စံပယ္ေတြေဖြးေနၿပီလား။ ။
မင္းအိမ္




စီစီဖတ္
စီစီဖတ္ဟာ ေက်ာက္တုံးႀကီးကို ေတာင္ေပၚတြန္းတင္လိုက္ ျပန္လွိမ့္ခ်လိုက္တဲ့
ငါက ဒီအသက္အရြယ္ထိ အိပ္လိုက္ စားလုိက္ ေရးခ်င္တာေလး ထေရးလုိက္
ေရးသမွ်အမႈိက္ျဖစ္သြားလုိက္ ငိုယိုလိုက္ ေပါက္ကဲြလုိက္ မူးရူးလိုက္ ရန္ျဖစ္လိုက္
စီစီဖတ္ရဲ႕ တာ၀န္က ေက်ာက္တုံးႀကီးကို ေတာင္ေပၚတြန္းတင္ဖုိ႕ ၿပီးရင္ ျပန္လိွမ့္ခ်ဖို႕တဲ့
ငါ့မွာ ဘာတာ၀န္မွမရွိ ပိုက္ဆံမရွိ ခ်စ္သူရည္းစားမရွိ အႏုပညာမရွိ ဘဲြ႕လက္မွတ္မရွိ
စီစီဖတ္ဟာ အခုထိ ေက်ာက္တုံးႀကီးကိုတြန္းတင္တယ္ ျပန္လွိမ့္ ခ်တယ္ အေဖက
ငါ့ကို တစ္ခုခုျဖစ္ေစခ်င္တယ္ အေပါင္းအသင္းေတြက ငါ့အခ်ဳိးကို ျပင္ေစခ်င္တယ္
ခ်စ္ခဲ့သူက ငါ့ေနာက္ေက်ာ ဓားနဲ႔ထုိုးတယ္ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ငါဟာ အရူး နားလည္ရ
ခက္တဲ့လူ တစ္ခါတစ္ခါအရက္ေၾကာင္ ေၾကာင္ၿပီး ဘ၀ပ်က္ေနတဲ့ ဘ၀င္ စီစီဖတ္က
သူ႕ေက်ာက္တုံးႀကီးအေပၚ ဘယ္လိုသေဘာထားသလဲ အျပစ္ဒဏ္သပ္သပ္ပဲလား
လက္လႊတ္ဆုံးရႈံးခဲ့ရတာေတြအတြက္ ငါလည္းေၾကကဲြခဲ့ဖူးပါတယ္ အမ်ားသူငါထက္
စိတ္ကူးယဥ္ဖူးေပမယ့္ အမ်ားသူငါထက္ လက္ေတြ႕ပိုရႈံးနိမ့္ခဲ့ရတယ္ စီစီဖတ္ဟာ
အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် သူ႕ေက်ာက္တုံးႀကီးကို ခင္တြယ္လာမွာပဲလုိ႕ ငါေတြးမိတယ္
ေန႕တုိင္းေန႕တုိင္း လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ေတြးေနတဲ့ ငါ့အနာဂတ္ကို အေဖက
မေကာင္းတဲ့အနာဂတ္လို႕ေတြးတယ္ ငါ့ရဲ႕ မေကာင္းတဲ့ အနာဂတ္ဟာ သူငယ္ခ်င္းေတြ
ဆီမွာ အိမ္ျပန္ဖုိ႕ကားခ လက္ျဖန္႕ေတာင္း အရြယ္လြန္တပ္မက္စိတ္နဲ႔ မိန္းမျမင္တုိင္း
ပစ္မွား ဘယ္ေတာ့မွ မရွိခဲ့တဲ့ ငါ့အႏုပညာေခတ္ကိုထူေထာင္ လူၾကားထဲ ေအာ္ႀကီးဟစ္
က်ယ္ျငင္းခုံ စီစီဖတ္ဟာ ေက်ာက္တုံးကို တြန္းတင္လိုက္ ျပန္လွိမ့္ခ်လိုက္ပဲလုပ္ေနတယ္
ငါလုပ္ခဲ့တာေတြက စီစီဖတ္ထက္ ပိုမ်ားတယ္ လွီးထုတ္ပစ္ရမယ့္အပိုကိစၥေတြအျပည့္
ေတာင္ေအာက္ကေန ေတာင္ေပၚတက္တဲ့အခါ စီစီဖတ္တစ္ေယာက္ ဘယ္လိုစိတ္နဲ႔
ေက်ာက္တုံးကို တြန္းတင္သလဲ ရႈပ္ေထြးစြာနဲ႔ သိပ္စိတ္ညစ္ေနမလား ခုကစ ငါလည္း
စီစီဖတ္လုပ္ခ်င္တယ္ အပိုကိစၥေတြလွီးထုတ္မယ္ စီစီဖတ္စိတ္မညစ္ဘူး စီစီဖတ္ေပ်ာ္ရႊင္
ေနမယ္လို႕ ယုံတယ္ ေက်ာက္တုံးႀကီးကို ေနာက္တစ္ေခါက္ ေတာင္ေပၚတြန္းတင္
ၿပီးရင္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ေအာက္ျပန္လွိမ့္ခ် ဒါစီစီဖတ္ရဲ႕ အလုပ္ ငါအခ်ိန္ရတုိင္း
ေတြးေခၚမယ္ ၿပီးရင္ အဲဒီ့အေတြးေတြကို စာေရးမယ္ တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္
ဆက္တုိက္ဆက္တုိက္ စီစီဖတ္ရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ သူ႕ေက်ာက္တုံးကို ေနာက္
တစ္ေခါက္ျပန္တြန္းတင္ဖုိ႕ ၿပီးရင္ ျပန္လွိမ့္ခ်ဖုိ႕ဆုိရင္ ငါ့အနာဂတ္က
အဆက္မျပတ္ေတြးမိတာေတြ ျပန္ခ်ေရးဖို႕ပဲ
စီစီဖတ္ေပ်ာ္ရႊင္သေလာက္ေတာ့ ငါလည္းေပ်ာ္ရႊင္ရမွာေပါ့
ဒါငါ့အလုပ္ပဲေလ။ ။
လြန္းဆက္ႏုိးျမတ္





မေပါ့မပါး
တစ္ဖက္က network ထဲ
မိတ္ေဆြဘယ္ႏွစ္ေယာက္၊ ရန္သူဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလဲ
ဇကာနဲ႔စစ္လိုက္ရင္ေတာ့ အနည္ေတြမပါေတာ့ဘူးေပါ့
“ကိုယ့္ကို၀ုိင္းတုိက္ေနတဲ့ ရန္သူတစ္ေထာင္ထက္
ကိုယ္ကိုေျမွာက္ပင့္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကို
ေၾကာက္ပါ”
ေၾကာက္လက္စနဲ႔ ဆက္ေၾကာက္လိုက္ဦးမယ္
ပြင့္လင္းရာသီဟာ
ခ်စ္သူေတြၾကား အတင္း၀င္ေရာက္လာၿပီ
မေတာ္တဆပဲျဖစ္ျဖစ္ တမင္တကာပဲျဖစ္ျဖစ္
ဘယ္သူမွားမွား ကိုယ္ကေရွာင္
ထိုင္ခုံအျပည့္ပဲ လူတင္ေတာ့တယ္
ရယ္စရာေတြပဲ ရုံတင္ေတာ့တယ္
ရပ္ေစာင့္ေနလဲအပိုပဲ
စာမလာ သတင္းမၾကား
ဘယ္ဘုံဘယ္ဘ၀ေရာက္ေနတယ္ဆုိတာ
အင္တာနက္မွာ ရွာၾကည့္ရေတာ့မလုိ
မလိုခ်င္လို႕ မရေတာ့ဘူး
ဘယ္ေဆးနဲ႔တားတား
အဂၤါေန႕မွာ အဂၤါစုံေတာ့မယ္
ဇင္လင္းေနာင္




အျခားစိတ္၀င္စားစရာေတြေတြ႕ရင္ ေခၚခဲ့
အေၾကာင္းအရာက
အေၾကာင္းမရွိဘဲ ဘယ္လုိအရာေတြေပၚလာခဲ့သလဲ
ငါ့ မ်က္လုံးကို ငါ့ စိတ္က အိပ္စက္အနားယူခြင့္မေပးဘူး
ဒီ အနားမွာ ဒီလိုျဖစ္ေနက် (ဒါဟာ ခဏ)
အခုနေလးတုန္းက ဘယ္လိုလုပ္ ဘယ္လုိ ျပန္ေရာက္လာခဲ့တာလဲ
ဘယ္လိုလဲ ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားခဲ့တာ
သင္ ေျပာဘူးတဲ့ အယူသည္းမႈထဲမွာ
တစ္ေနကုန္ တစ္ေနခန္း အခ်ိန္မဟုတ္ အခါမဟုတ္
ဟိုလူ အႀကိဳက္ေတြ႕ေနတဲ့ စကားတစ္ခြန္းလုိေပါ့
ကံဇာတာအရ ေျပာရရင္ေတာ့
ေႏြဦးေပါက္လာၿပီဆုိတာနဲ႔ ကိုယ့္စိတ္တည္ၿငိမ္ဖုိ႕
အသည္းအသန္ ႀကိဳးစားခဲ့ရတယ္
မျမင္ရတ့ဲဘ၀ဟာ ဘယ္လို မွီလာေလ့ရွိသလဲ
ေျပာခ်င္တာက
ကၽြန္ေတာ္လည္း ေရးၿပီးသားကဗ်ာေတြကို အလြတ္မရဘူး
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ဟာ ႏွာေခါင္းခ်င္း ထိေနေတာ့
အသက္ရွဴေတြၾကပ္တယ္
အသက္ရွဴရတာေတြ ခဏရပ္မယ္
လူတုိင္း၊ လူတုိင္း မီးသတိျပဳပါဗ်ာ
အိုေဟာင္းပ်က္ဆီးလုနီးပါး ငါကို ဘယ္လိုနားလည္မလဲ
အသိအကၽြမ္း၀င္ ေပါင္းဖက္မိဖုိ႕
ဘယ္တုန္းက စၿပီး သိခဲ့သလဲ
အိပ္ခ်င္တဲ့ ေနရာမွပဲ အိပ္လုိက္ပါေတာ့
ဒါဟာ ဗဟုသုတ နည္းပါးေနျခင္းေတြေပါ့
မေလးမစားနဲ႔ တကယ္ဆုိရင္
အေျခအေနအရ အေျပာင္းအလဲ ရွိႏုိင္ပါသည္ ။ ။
အိမ္ေ၀းသူ

This entry was posted on 1:31 PM and is filed under . You can leave a response and follow any responses to this entry through the Subscribe to: Post Comments (Atom) .

0 comments